"आणि तो मला म्हणाला, माझी कृपा तुला पुरे आहे, कारण माझे सामर्थ्य दुर्बलतेत पूर्ण होते. म्हणून ख्रिस्ताचे सामर्थ्य माझ्यावर राहावे म्हणून मी आनंदाने अधिक माझ्या दुर्बलतांवर अभिमान बाळगेन." — 2 करिंथकरांस 12:9
पौलाने तीनदा प्रार्थना केली की काटा काढून टाकावा. तीनदा उत्तर काटा काढणे नव्हते, तर काहीतरी अधिक चांगले होते: एक व्यक्ती, जी पुरेशी आहे. आपण दुर्बलतेला अनेकदा अशी समस्या मानतो जी प्रार्थनेने दूर करावी. पौलची स्वतःची दुर्बलता तीच जागा बनली जिथे ख्रिस्ताची शक्ती सर्वात स्पष्टपणे दिसली. दुर्बलतेच्या असूनही नाही — तर तिच्याचमधून. हे राजीनामा नाही. हे एखाद्या चमत्कारापेक्षा कमीवर समाधान मानणेही नाही. ही ती शोध आहे की चमत्कार कधीच तुमची दुर्बलता काढून टाकण्याबद्दल नव्हता; तो नेहमी ख्रिस्ताच्या शक्तीबद्दल होता जी तुमच्यावर टिकते, वर्तमानकाळात, न कमावता, आधीच पुरेशी. आज तुम्हाला बलवान वाटण्याची गरज नाही जेणेकरून तुम्हाला धरले जावे. कृपा कधीच पात्र बलवानांसाठी राखून ठेवली नव्हती. ती नेमकी तिथेच तुम्हाला भेटते जिथे तुम्ही सर्वात दुर्बल आहात, आणि हीच नेमकी जागा आहे जिथे तिची शक्ती टिकणे निवडते.