Light and Salvation — मराठी | Apostolic Wisdom Daily Manna

"परमेश्वर माझा प्रकाश आणि माझे तारण आहे; मी कोणाला भिऊ? परमेश्वर माझ्या जीवनाचा दुर्ग आहे; मी कोणाला घाबरू?" — स्तोत्रसंहिता 27:1

एक दीपस्तंभ एकाच वेळी दोन गोष्टी करतो: तो अंधाऱ्या पाण्यावर दूरवर प्रकाश फेकतो, आणि त्याखालचे सुरक्षित बंदर चिन्हांकित करतो. वादळातील जहाजांना फक्त पाहण्याची गरज नसते; त्यांना कुठेतरी पळून जायला जागा हवी असते. दावीदची सुरुवातीची ओळ नेमके हेच करते. तो देवाला आपला प्रकाश म्हणतो — जो त्याला स्पष्टपणे पाहू देतो जेव्हा बाकी सर्व काही अंधारमय असते — आणि त्याच श्वासात, आपला दुर्ग, ती जागा जिथे तो पळतो जेव्हा वादळ खरे असते. लक्षात घ्या की दावीद जो प्रश्न दोनदा विचारतो, तो अनिश्चिततेने नाही तर एका ठाम निष्कर्षाने: मी कोणाला भिऊ, मी कोणाला घाबरू. हे प्रश्न उत्तर शोधत नाहीत; त्यांच्याकडे आधीच एक उत्तर आहे, आणि ते कोणतीही व्यक्ती किंवा परिस्थिती नाही. हे स्तोत्र सुरक्षिततेतून लिहिले गेले नव्हते. दावीदने याचा बराचसा भाग खऱ्या शत्रूंनी, खऱ्या धोक्याने, अशा खऱ्या कारणांनी वेढलेला असताना लिहिला जी बहुतेक लोक वाजवी भीती म्हणतील. येथील भरवसा धोक्याबद्दलचा भोळेपणा नाही; ही स्पष्टता आहे की कोण त्याहून मोठा आहे.