"मी द्राक्षवेल आहे, तुम्ही फांद्या आहात. जो मजमध्ये राहतो आणि मी ज्यामध्ये राहतो, तो पुष्कळ फळ देतो; कारण माझ्याविना तुम्ही काहीच करू शकत नाही." — योहान 15:5 (BSI)
मानवी ताकद आणि दैवी जीवन यामध्ये खूप मोठा फरक आहे. निसर्गात, झाडाची फांदी फळ देण्यासाठी कधीही स्वतःच्या ताकदीचा वापर करत नाही. फळ हे कोणत्याही बाह्य संघर्षातून निर्माण होत नाही; ते फक्त फांदीच्या आतून वाहणाऱ्या जिवंत रसाचा नैसर्गिक परिणाम असते. येशूने जेव्हा शिष्यांना हे उदाहरण दिले, तेव्हा त्याने माणसाच्या स्वतःच्या सर्व प्रयत्नांचा अंत घोषित केला. आपला मानवी स्वभाव—जरी तो कितीही धार्मिक किंवा चांगला असला—तरी तो आत्मिकदृष्ट्या काहीही निर्माण करू शकत नाही. आपण अनेकदा स्वतःच्या इच्छाशक्तीने देवाच्या आज्ञा पाळण्याचा प्रयत्न करतो. पण मानवी ताकदीने ख्रिस्ती जीवन जगणे म्हणजे वाळलेल्या लाकडाला प्लास्टिकची फळे बांधण्यासारखे आहे. यामुळे फक्त थकवा आणि निराशा येते. क्रूसाने मानवी प्रयत्नांच्या त्या जुन्या जीवनाला मुळापासून कापून टाकले आहे. ख्रिस्त तुमच्याकडून त्याच्यासाठी कामाची अपेक्षा करत नाही; तो तुमच्याद्वारे जगू इच्छितो. तुमच्या नवीन आत्म्यामध्ये एक अत्यंत शांत स्थान आहे जिथे ख्रिस्ताचा आत्मा तुमच्याशी पूर्णपणे एकरूप झाला आहे. तो जिवंत वेल आहे आणि तुम्ही फांदी आहात.