"ह्या सर्व गोष्टी अशा विलयास जाणार असल्यामुळे, तुम्ही पवित्र आचरणात व भक्तीत कसे असले पाहिजे, देवाच्या दिवसाची वाट पाहत व त्याच्या येण्याची त्वरा करत असता; त्या दिवसामुळे आकाश जळून विरघळेल आणि मूलतत्त्वे उष्णतेने वितळतील." (२ पेत्र ३:११-१२, BSI)
कल्पना करा की एका घरात पिढ्यानपिढ्या सगळे राहत आले आहेत. एक दिवस घरमालक म्हणतो, "ही इमारत पडणार आहे, आणि नवी तयार आहे." तुम्ही जुन्या भिंतींना चिकटून राहत नाही. तुम्ही हलके सामान बांधता आणि नव्या घराकडे पाहता. पेत्र पहिल्या शतकातील विश्वासणाऱ्यांना लिहितो, त्यांपैकी अनेक यहुदी होते. ते अशा मंदिराजवळ राहत जे कायमचे वाटे. पण येशू म्हणाला होता की त्याचे दगड पाडले जातील (मत्तय २४:२). पेत्र म्हणतो की असाच हादरा येत आहे, आणि तो जुन्या संदेष्ट्यांच्या भाषेत बोलतो: "आकाश", "पृथ्वी", "मूलतत्त्वे". पवित्र शास्त्रात "आकाश आणि पृथ्वी" याचा अर्थ अनेकदा कराराचे जग असतो, ती संपूर्ण व्यवस्था जी देवाने इस्राएलभोवती उभी केली होती (यशया ५१:१५-१६). आणि "मूलतत्त्वे" (स्तोइखेया) हा पौलाचा शब्द आहे जो जुन्या व्यवस्थेच्या मूळ नियमांसाठी येतो (गलतीकरांस ४:३, ९). इब्री लोकांसही तेच म्हणतो: "मी पुन्हा एकदा केवळ पृथ्वीच नव्हे तर आकाशही हलवीन... जे हलवले जाऊ शकत नाही असे राज्य" (इब्री लोकांस १२:२६-२८). हेच पहिले विश्वासी पाहणार होते. जुनी व्यवस्था, सावलीसह, हटली.