"मी ख्रिस्ताबरोबर वधस्तंभावर खिळलो गेलो आहे; आता मी जगत नाही, तर ख्रिस्त माझ्यामध्ये जगतो; आणि आता मी देहात जे जीवन जगतो ते देवाच्या पुत्राच्या विश्वासाने जगतो, ज्याने माझ्यावर प्रेम केले आणि मला स्वतःला दिले." (गलतीकरांस २:२०)
एक फोन घ्या आणि त्यात नवे सिम टाका. तोच फोन, तेच शरीर, तीच स्क्रीन. पण नंबर, नेटवर्क आणि संपूर्ण लाइन नवी आहे. पौल असेच काहीसे म्हणत आहे. तो अजूनही चालत-फिरत आहे. "आता मी देहात जे जीवन जगतो." पण ते कोण जगत आहे? "मी नाही, ख्रिस्त माझ्यामध्ये जगतो." तो काय म्हणत नाही ते पाहा. तो म्हणत नाही, "मी ख्रिस्ताच्या जीवनाची नक्कल करण्याचा प्रयत्न करतो." तो म्हणतो की ख्रिस्त माझ्यामध्ये जगतो. ख्रिस्ती जीवन म्हणजे येशूसारखे होण्यासाठी माझे सर्वतोपरी प्रयत्न नाही. ते येशूचे माझ्याद्वारे जगणे आहे. आता शेवटचा भाग पाहा. आपल्यापैकी पुष्कळ जण याला देवाच्या पुत्रावरील विश्वास असे वाचतात. पण पौल म्हणतो देवाच्या पुत्राचा विश्वास. या दोन गोष्टी सारख्या नाहीत. त्याच्यावरील विश्वास तोच आहे ज्याकडे बहुतेक लोक हात पुढे करतात. ते येशूवर विश्वास ठेवतात बरे होण्यासाठी, चमत्कारासाठी, नोकरीसाठी, व्हिसासाठी, एखाद्या यशासाठी. या गोष्टी खऱ्या आहेत, आणि तो दयाळू आहे. पण प्रामाणिकपणे पाहा: एखादा माणूस असा विश्वास ठेवूनही स्वतःचे जीवन स्वतः चालवू शकतो.