"कारण माझ्या दृष्टीने जगणे ख्रिस्त आहे आणि मरणे लाभ आहे." (फिलिप्पैकरांस १:२१)
आपल्यापैकी बहुतेक जण येशूला फोनमधील एखाद्या अॅपसारखे ठेवतात. एक चांगले अॅप, कदाचित सर्वोत्तम. पण ते कॅमेरा, नकाशे आणि मेसेजच्या शेजारी असते. गरज असेल तेव्हा आपण ते उघडतो. पौल असे बोलत नाही. "जगणे ख्रिस्त आहे." "माझे जीवन आणि ख्रिस्त" असे नाही. "ख्रिस्त माझ्या जीवनाचा एक भाग आहे" असे नाही. ख्रिस्त हेच जीवन आहे. बाकी सर्व ती स्क्रीन आहे ज्यावर तो चालतो. पौलाने हे कुठे लिहिले ते पाहा. तो तुरुंगात आहे, साखळदंडात, अशा निकालाची वाट पाहत जो त्याचा जीव घेऊ शकतो. कोणाला घाबरण्याचे कारण असेल तर त्यालाच. तरीही तो शांत आहे, कारण त्याचे जीवन परिस्थितीशी बांधलेले नाही. ते एका व्यक्तीशी बांधलेले आहे. जगला तर तो ख्रिस्त जगेल. मेला तर तो ख्रिस्ताला अधिक पूर्णपणे मिळवेल. पौलाने एकेकाळी लाभांची लांब यादी मोजली होती. त्याचा यहुदी वारसा, कठोर शिक्षण, त्याची प्रतिष्ठा. तो स्पष्ट म्हणतो, "जे जे मला लाभाचे होते ते मी ख्रिस्तामुळे तोट्याचे मानले" (फिलिप्पैकरांस ३:७).