"आणि ख्रिस्त येशूमध्ये त्याच्याबरोबर उठवले, आणि स्वर्गीय स्थानांत त्याच्याबरोबर बसवले." (इफिसकरांस २:६)
मोठ्या लग्नात यजमानाचे कुटुंब तुमच्यासाठी जागा शोधायला धावते. "या, पुढे बसा." तुम्ही ते कमावत नाही. तुम्ही येण्याआधीच एक जागा ठेवली होती. पौल म्हणतो की देवाने आपल्यासाठी हेच केले आहे. त्याने "आपल्याला ख्रिस्ताबरोबर उठवले आणि त्याच्याबरोबर बसवले." "बसवेल" नाही. बसवले. हे बसणे महत्त्वाचे आहे. जुन्या व्यवस्थेत याजक कधीच बसत नसत. निवासमंडपात खुर्च्या नव्हत्या, कारण त्यांचे काम कधी पूर्ण होत नसे. "प्रत्येक याजक रोज उभा राहून सेवा करतो आणि तेच यज्ञ वारंवार अर्पण करतो" (इब्री लोकांस १०:११). उभे राहणे म्हणजे अपूर्ण. ती सावली होती. मग ख्रिस्ताने ते पूर्ण केले आणि "देवाच्या उजवीकडे बसला" (इब्री लोकांस १०:१२). बसणे म्हणजे पूर्ण झाले. आणि पौल म्हणतो की तुम्ही त्याच्याबरोबर त्याच विश्रांतीच्या जागी बसला आहात. इफिसकरांस कसे रचले आहे ते पाहा. अध्याय १ ते ३ देवाने काय केले आणि तुम्ही कुठे बसला आहात ते सांगतात. अध्याय ४ ते ६ कसे चालायचे ते सांगतात. आधी स्थान. मग चाल. म्हणून स्वीकारले जाण्यासाठी तुम्हाला स्वर्गावर चढायचे नाही.