"आणि तुम्ही पुत्र आहा म्हणून देवाने आपल्या पुत्राचा आत्मा, जो 'अब्बा, बापा' म्हणून हाक मारतो, तो आमच्या अंतःकरणात पाठवला आहे." (गलतीकरांस ४:६)
गर्दीच्या मॉलमध्ये एक लहानगा आपल्या वडिलांना पाहतो आणि ओरडतो, "बाबा!" तो व्याकरणाचा विचार करत नाही. त्याला परवानगी आहे का हेही तो पाहत नाही. शब्द फक्त बाहेर पडतो, आणि बाबा लगेच वळतात. पौल म्हणतो की असेच काहीतरी तुमच्या आत चालू आहे. "देवाने आपल्या पुत्राचा आत्मा, जो 'अब्बा, बापा' म्हणून हाक मारतो, तो आमच्या अंतःकरणात पाठवला आहे." हाक कोण मारत आहे ते पाहा. आत्मा, तुमच्या आतून. हा आधी तुमचा जवळ वाटून घेण्याचा प्रयत्न नाही. हे पुत्राच्या आत्म्याने आपला आवाज तुमच्या आवाजात मिसळणे आहे. तुम्ही आधीच आपले आहात, आणि हाक आधीच उठत आहे. याआधीची वचने पाहा. पौल म्हणतो की मूल लहान असेपर्यंत तो गुलामापेक्षा वेगळा नसतो, वडिलांनी ठरवलेल्या वेळेपर्यंत पालकांखाली (गलतीकरांस ४:१-३). नियमशास्त्राखालील इस्राएल असेच होते: निगराणीखाली, सांभाळलेले, अंतरावर ठेवलेले. ती जुनी व्यवस्था होती, मुळाक्षरांची शिकवण. "पण काळाची पूर्णता झाली तेव्हा देवाने आपल्या पुत्राला पाठवले" (गलतीकरांस ४:४). आता मूल मोठे झाले आहे, आणि वारस आहे. दारात पालक नाहीत.