जू जे नीट बसते — मराठी | Apostolic Wisdom Daily Manna

"अहो कष्टी व ओझ्याने दबलेल्या सर्वांनो, माझ्याकडे या, मी तुम्हांला विसावा देईन. माझे जू आपल्यावर घ्या आणि माझ्यापासून शिका; कारण मी सौम्य व मनाने दीन आहे; म्हणजे तुम्हांला तुमच्या जिवांस विसावा मिळेल. कारण माझे जू सोपे व माझे ओझे हलके आहे." (मत्तय ११:२८-३०)

गावांमध्ये शेतकऱ्याच्या बैलावर लाकडी जू असते. वाईट जू घासते आणि जखम करते. चांगले जू त्या बैलाच्या मानेच्या मापाने घडवलेले असते. येशू सुतार होता. त्याला फरक माहीत होता. तुमच्यासाठी बनवलेले जू दुखवत नाही. तो "सर्व कष्टी आणि ओझ्याने दबलेल्यांशी" बोलतो. त्याच्याभोवतीचा बहुतेक जमाव धर्माच्या ओझ्याखाली दबलेला होता. शिक्षकांनी नियमावर नियम रचले होते, इतके की सामान्य लोक उचलता न येणारे ओझे वाहत होते. पेत्राने नंतर त्याला "असे जू जे आमचे पूर्वज किंवा आम्ही वाहू शकलो नाही" म्हटले (प्रेषितांची कृत्ये १५:१०). येशू असे म्हणत नाही, "त्याची हलकी आवृत्ती उचला." तो म्हणतो, "माझ्याकडे या." विसावा एका व्यक्तीमध्ये सापडतो. मग तो म्हणतो, "माझे जू घ्या... माझ्यापासून शिका." काय शिकायचे? अवघड धर्मशास्त्र नाही, तर त्याचे हृदय: "सौम्य आणि दीन." जुन्या व्यवस्थेतील साप्ताहिक विश्रांतीच्या दिवसाचा विचार करा. तो चांगला आणि मृदू होता, पण सावली होता. इब्री लोकांसचा लेखक म्हणतो, "देवाच्या लोकांसाठी शब्बाथाचा विसावा राहिला आहे...